Iranian News Agency

>

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در پیامی در شبکه Truth Social اعلام کرد: «ایالات متحده حمله‌ای گسترده علیه ونزوئلا و رهبر آن نیکلاس مادورو انجام داد و مادورو به همراه همسرش بازداشت و از کشور خارج شد.» دولت ترامپ مدتی است از طریق محاصره دریایی، کارزار خود علیه صادرات نفت این کشور را تشدید کرده است.

جیووانی استائونوفو، استراتژیست بانک سوئیسی UBS، گفت هنوز برای ارائه پیش‌بینی زود است، اما پس از محاصره نفتکش‌ها توسط آمریکا، صادرات و تولید ونزوئلا تحت فشار نزولی قرار گرفته و خطر ادامه این روند وجود دارد.

واندانا هاری، مدیرعامل شرکت سنگاپوری Vanda Insights، اظهار داشت که تأثیرات فوری بر بازار نفت حداقلی بوده و «فراتر از یک افزایش دیگر در پریمیوم ریسک ونزوئلا نرفته است».

دولت ونزوئلا در بیانیه‌ای اعلام کرد هدف این حمله، تصرف منابع نفت و معادن کشور توسط ایالات متحده است و افزود که آمریکا «در این کار موفق نخواهد شد». آمریکا نیز ونزوئلا را به کمک به قاچاق مواد مخدر متهم کرد.

آمریتا سن، تحلیلگر شرکت اطلاعات بازار Energy Aspects، در گفت‌وگو با روزنامه The National گفت: «حملات در ونزوئلا به‌طور مستقیم تأسیسات نفتی را هدف قرار نمی‌دهند. اما حملات قبلی به کشتی‌ها و تحریم‌ها/محاصره اخیر، پیش‌تر باعث کاهش حدود ۲۵ درصدی تولید شده بود» و افزود:

«تأثیر آن بر قیمت‌های نفت به دلیل افزایش‌های بزرگ مورد انتظار در ذخایر، شدید نخواهد بود، اما اختلالات برنامه‌ریزی‌نشده در ونزوئلا، روسیه و قزاقستان در حال افزایش است که رشد ذخایر را کاهش خواهد داد.»

ترامپ اعلام کرد که «تحریم» نفت ونزوئلا را اعمال می‌کند، دامنه تحریم‌ها را گسترش داد و آمریکا بیش از دو دوجین حمله به کشتی‌هایی در اقیانوس آرام و دریای کارائیب انجام داد که مدعی است در قاچاق مواد مخدر دست دارند.

قیمت‌های نفت پس از ثبت بدترین عملکرد سالانه خود در شش سال اخیر، در نخستین روز معاملاتی سال ۲۰۲۶ یعنی روز جمعه، کاهش یافت.

بر اساس تحلیل Rystad Energy، ونزوئلا که بزرگ‌ترین ذخایر اثبات‌شده نفت جهان را دارد، روزانه حدود ۱.۱ میلیون بشکه نفت خام تولید می‌کند که بخش عمده آن به چین و هند صادر می‌شود. اگرچه این حجم از نظر جریان‌های تجاری جهانی کوچک است (حدود ۱ درصد)، اما بیش از ۶۷ درصد تولید آن نفت سنگین است که کیفیتی منحصربه‌فرد دارد.

آمِنا بکر، رئیس بخش تحقیقات اوپک+ و خاورمیانه در شرکت مستقل جهانی اطلاعات تجارت کالا Kpler، گفت بازار تا حدی تأثیر ریسک‌های ژئوپلیتیکی را دست‌کم گرفته و به همین دلیل پریمیوم قیمتی بزرگی شکل نگرفته است. Kpler تأکید کرد که این وضعیت در دوره مازاد عرضه در بازار رخ می‌دهد و بنابراین نگرانی‌ها درباره از دست رفتن عرضه بسیار کمتر است و افزود:

«در چند روز گذشته، قیمت‌های نفت به دلیل ریسک ژئوپلیتیکی در ونزوئلا و حملات اوکراین به تأسیسات روسیه به ۶۱ دلار افزایش یافت... اگر ریسک ژئوپلیتیکی بالا باقی بماند، انتظار دارم با بازگشایی بازارها افزایش جزئی قیمت‌ها را شاهد باشیم. مشکل اختلالات در ونزوئلا به کیفیت نفت خام مربوط می‌شود؛ نفت سنگین ونزوئلا به‌راحتی با انواع سبک‌تر جایگزین نمی‌شود و جایگزین‌ها معمولاً گران‌تر هستند و می‌توانند فشار صعودی بر قیمت فرآورده‌های پالایشی وارد کنند. در مجموع، تأثیر آن بر بازارها در حال حاضر محدود است.»

ویجای والچا، مدیر ارشد سرمایه‌گذاری Century Financial، گفت بازارهای انرژی ممکن است با توجه به انتظار معامله‌گران برای بازگشایی قیمت‌های WTI و برنت در شامگاه یکشنبه، نوسانی‌تر شوند و افزود:

«از نظر تاریخی، قیمت‌های نفت در دوره‌های عدم قطعیت ژئوپلیتیکی معمولاً نوسانات متفاوتی نشان می‌دهند. برای مثال، در جریان حمله آمریکا به تأسیسات هسته‌ای زیرزمینی ایران در سال گذشته، قیمت‌های نفت در نخستین جلسه معاملاتی پس از بازگشایی بازار تا ۷ درصد افزایش یافت. حرکات مشابهی در چرخه‌های گذشته نیز مشاهده شده است.»

والچا تأکید کرد که از منظر عرضه و تقاضای واقعی، سهم ونزوئلا در تأمین انرژی جهانی بسیار اندک است. او گفت حتی در بدترین سناریو، اختلالی معادل ۰.۷ تا ۱ میلیون بشکه در روز از مجموع ۱۰۰ میلیون بشکه در روز رقم بسیار کوچکی محسوب می‌شود.

با این حال، بزرگ‌ترین نگرانی فعالان بازار انرژی، تشدید بیشتر بحران و ورود بازیگران بیشتر در منطقه است. برای ونزوئلا، ایران یکی از شرکای اصلی تجاری و متحدان طبیعی به شمار می‌رود. والچا خاطرنشان کرد که از نظر عددی، متوسط پریمیوم ریسکی که بازارها در بحران‌های ژئوپلیتیکی گذشته خاورمیانه لحاظ کرده‌اند، بیش از ۱۰ دلار به ازای هر بشکه بوده است.

رابین میلز، مدیرعامل Qamar Energy و نویسنده کتاب «The Myth of the Oil Crisis» (افسانه بحران نفت)، گفت این خبر ممکن است در ابتدا باعث جهش قیمت‌های نفت شود، اما در مجموع این تحول را برای نفت منفی ارزیابی می‌کند و افزود:

«از دست رفتن بخشی از صادرات ونزوئلا تفاوت بزرگی ایجاد نخواهد کرد، اما اگر رهبر جدیدی درباره تعلیق تحریم‌ها مذاکره کند و حتی طی چند سال کشور را به روی سرمایه‌گذاری خارجی باز کند، فضای قابل‌توجهی برای رشد صادرات کشور وجود خواهد داشت.»