Iranian News Agency

>

بر اساس گزارش CCTV، کلاس‌ها در این منطقه در ساختمان‌های آسیب‌دیده و پناهگاه‌های موقت و با کمبود شدید کتاب‌های درسی و مواد آموزشی ادامه دارد.

در ساختمان‌های دانشگاهی که در جنگ آسیب دیده‌اند، دانش‌آموزان به دلیل نبود تجهیزات اولیه کلاس، اغلب روی زمین می‌نشینند. همچنین استفاده همزمان از این فضاها به عنوان پناهگاه برای خانواده‌های آواره باعث تداخل فضای زندگی و آموزش شده است.

یکی از دانش‌آموزان به نام ریم الزعانین این تغییر را چنین توصیف کرد: «رویای من این بود که متخصص قلب شوم، اما همه چیز تغییر کرده است. قبل از جنگ مدارس و دانشگاه داشتیم، اما اکنون فقط چادرها و ویرانه‌ها باقی مانده‌اند».

گزارش شده است که دانش‌آموزان علاوه بر آموزش، در زندگی روزمره نیز با مشکلات جدی روبه‌رو هستند. مشکلات حمل‌ونقل، تنگنای مالی و دشواری در دسترسی به نیازهای اساسی روند آموزش را مختل می‌کند. دانش‌آموز دیگری به نام برا الشرفه گفت: «یافتن وسیله نقلیه دشوار است، تهیه لوازم تحریر بسیار سخت است و وضعیت مالی ما بد است. زندگی بسیار خسته‌کننده و دردناک است».

این شرایط دشوار نه تنها بر دانش‌آموزان، بلکه بر معلمان نیز تأثیر گذاشته است. گفته می‌شود بیش از ۲۰ هزار دانش‌آموز و حدود ۱,۰۳۷ معلم در جنگ جان خود را از دست داده‌اند و معلمان با امکانات محدود به تدریس ادامه می‌دهند. محمد الکفرنه، یکی از معلمان، گفت: «دانش‌آموزان حتی برای رسیدن به کلاس با مشکل مواجه‌اند. نه صندلی کافی وجود دارد، نه کتاب و نه لوازم آموزشی. آموزش در شرایطی نامناسب انجام می‌شود».

بر اساس داده‌های وزارت آموزش، ده‌ها هزار دانش‌آموز در غزه در مراکز آموزشی جایگزین تحصیل می‌کنند. جواد خلیل، مدیر آموزش غرب غزه، اعلام کرد: «بیش از ۸۶ هزار دانش‌آموز با کمک ۲۶۰۰ معلم آموزش می‌بینند. این مراکز شامل چادرهای ساده‌ای هستند که فاقد تخته سیاه و کتاب درسی هستند».

طبق آمار دفتر رسانه‌ای دولت غزه، ۱۶۵ مؤسسه آموزشی به طور کامل تخریب شده و ۳۹۲ مؤسسه آسیب دیده‌اند که این امر باعث از کار افتادن گسترده سیستم آموزشی شده است.