Iranian News Agency

>

بر اساس بیانیه آژانس فضایی اروپا، این جرم که «Cloud-9» نام گرفته، نخستین نمونه شناسایی‌شده از چنین جرمی در جهان است.

الکساندرو بنیتس-لیامبای، پژوهشگر اصلی برنامه از دانشگاه میلان-بیکوکا در ایتالیا، گفت: «این داستان یک کهکشان شکست‌خورده است. در علم، اغلب از شکست‌ها بیش از موفقیت‌ها می‌آموزیم. در این مورد، دیده نشدن ستاره‌ها صحت نظریه را تأیید می‌کند. این نشان می‌دهد که ما در جهان محلی، یک بلوک سازنده ابتدایی از کهکشانی را یافته‌ایم که هنوز شکل نگرفته است».

اندرو فاکس، عضو تیم از AURA/STScI وابسته به ESA، گفت: «این ابر، پنجره‌ای به سوی جهان تاریک است. از نظر نظری می‌دانیم که بیشتر جرم جهان باید ماده تاریک باشد، اما شناسایی آن دشوار است زیرا نوری ساطع نمی‌کند. Cloud-9 به ما فرصتی نادر می‌دهد تا ابری را ببینیم که ماده تاریک در آن غالب است».

طبق این بیانیه، این جرم «ابر H I محدودشده توسط باز یونش» یا RELHIC نامیده می‌شود. اصطلاح «H I» به هیدروژن خنثی اشاره دارد و «RELHIC» ابری از هیدروژن اولیه را توصیف می‌کند که یک بقایای فسیلی از روزهای نخست جهان است و هرگز ستاره‌ای تشکیل نداده است. دانشمندان سال‌ها در پی شواهدی برای این جرم «شبح‌گونه» پیشنهادی در نظریه بودند، اما زمانی که هابل را به سوی این ابر نشانه رفتند، توانستند تأیید کنند که واقعاً بدون ستاره است.

گاگاندیپ آناند، نویسنده اصلی از مؤسسه علوم تلسکوپ فضایی (STScI) در بالتیمور آمریکا، توضیح داد: «پیش از استفاده از هابل، می‌توانستیم بگوییم این یک کهکشان کوتوله کم‌نور است که با تلسکوپ‌های زمینی قابل مشاهده نیست. آن‌ها به اندازه کافی حساس نبودند تا ستاره‌ها را آشکار کنند؛ اما به لطف دوربین پیشرفته نقشه‌برداری هابل، می‌توانیم با قطعیت بگوییم که هیچ‌چیز آنجا وجود ندارد».

راشل بیتون از اعضای تیم تحقیق گفت: «کشف این ابر باقی‌مانده غافلگیرکننده بود. در میان همسایگان کهکشانی ما، ممکن است چند خانه متروکه وجود داشته باشد».

در بیانیه ESA آمده است:

«گمان می‌رود RELHICها ابرهای ماده تاریکی باشند که نتوانسته‌اند به اندازه کافی گاز برای تشکیل ستاره‌ها جمع کنند. آن‌ها پنجره‌ای به مراحل اولیه شکل‌گیری کهکشان‌ها می‌گشایند. Cloud-9 وجود بسیاری از ساختارهای کوچک دیگرِ تحت سلطه ماده تاریک، یعنی کهکشان‌های شکست‌خورده، را نشان می‌دهد که مطالعه آن‌ها با مشاهدات سنتی متمرکز بر اجرام درخشان مانند ستاره‌ها و کهکشان‌ها دشوار است. این کشف اطلاعات تازه‌ای درباره اجزای تاریک جهان فراهم می‌کند».